Long time - again

Fire innlegg i 2013, ingen i 2014 og no er vi starta på 2015. Hurra, livet går i bølger.

Jadå, mykje har skjedd sidan sist noko er delt, på bloggen vel og merke. Andre opplevingar/delingar er det berre familien som får vite om. Sosiale medier er kome for å bli (kven hadde trudd noko anna?) Facebook utviklar seg, vi lagar små grupper, større grupper, familiegrupper og utvida grupper, grupper for bursdagsfeiring og ut-på-tur-grupper. Vi deler, og lever.

Bildedelingsprogrammet Instagram er min favoritt om dagen. Snapchat med familiemedlemmer og nære vener er også populært. Nokre små glimt frå dei vi kjenner, med glimt i auget og eit teikn på at vi bryr oss om. Kanskje mest for dei unge, men vi heng med.

Litt tilbake til fjoråret. 2014 - Ronja kom til verda 6. november. Stas må vete for mor og far, men også for mommo og besten og resten av familien. Vi vil kose så mykje vi kan. Kjærleik! Og no har dei kjøpt hus på Haganes, 10 min frå Møvik. Hurra!

2015 er godt i gang. I år med mange runde dagar og feiring av ein 18-årsdag (Mari), (Simon feira sin i november i fjor), ein 30-åring (Ole), ei på 50 (ego), ein 60-åring (søster Bjørg) og ei på 80. (Farmor Synnøve) Stas!

I tillegg skal vi feire barnedåp (mars), bryllaup (august) og to konfirmasjonar (Sondre (mai) og Emil april)). 2015 står altså i feiringa sitt teikn.

Sommerferien i juni går til Spania med heile familien Solemdal. Å bli 80 år er ingen spøk. Vi gler oss!

Ferie-freden

Kva er det med oss kvinner? Ja, for eg har høyrt at fleire har det på same måten. 

Vi skal på ferie. Sommerskoa, bikiniane, treningsklea, kremar, bøkene, alt er pakka og klart.
Ein ting står likevel igjen - huset, kjøkkenbenken, avisene... Eg må rydde litt. Tørke av benken, gje blomstrane vatn, sørge for at fruktfatet er reint. (Vi må sjølvsagt ta med frukta eg kjøpte i går) og til slutt brødboksen. Kjipt visst brødet blir liggjande å mygle. Den lukta er vanskeleg å fjerne.

Irritasjonen over at dette skal, bør, må gjerast i siste liten, blir døyvd av vissheten om at eg kjem heim til eit ryddig hus.

Godt det ikkje berre er eg som har det slik. Då ville eg stusse litt på mi eiga framferd...

God ferie!

Say goodbye

Eg må kvitte meg med mine beste sko.

Vi ryddar og organiserer, slappar av innimellom slaga og nyt ein kaffi og litt sjokoloade. I dag innsåg eg at eg ikkje kan ta vare på alt.

Ja, eg har mange sko, altfor mange! Eit par - tre joggesko, finsko (ein heil haug), flate sko, høge sko, støvlettar, støvlar, goretex-sko osv. No har dei funne sin plass i skuffene i reolen i gangen.

Men desse skoa var det vomodig å sende på bosshaugen. Karina tok eit bilde, så eg har eit minne digitalt om ikkje anna. Ser dei fine ut? Ja, men dei var rivna i saumane på sida. Utslitne rett og slett. Og då er det ikkje noko å samle på...

Ikkje lett å kvitte seg med gode gamle sko.

Våren er her

Kom mai du skjønne milde.

Det er vår og mai og vi er halvveges i året. Vinden kjem frå nord, og dermed ikkje så varmt på terassen. Men sola varmar og sykling går fint i motvind.

Noko skjer heile tida og det er heilt greit. For det er lysare kveldar.

Lam på beite, svarte, kvite og blandingsfarga. Det er begynt å bli skikkeleg grønt i liene. Etter 17. mai og pinsa har det vore mange gode dagar ute. Fyrste varme dagen med lunsj på terassen var nydeleg. Og vi har hatt mange fleire.

17. mai og pinse i eitt

Eit anleis år - 2013

Notat frå april 2013:
Tre månader går fort. 2013 er veldig godt igang. Påska er unnagjort, på Eid i år. Mamma er glad for besøk. Ho held seg godt, lagar mat, klargar lite, men merkar at alderen tyngjer og helsa skrantar. Ho er 81 år om 14 dagar. Ein høg alder, men med godt humør og livsmot er ho eit forbilde for mange.
Det var strålande påskever. Vi har gått på ski, både bortover, oppover og nedover. Svarteggja, Stigedalen, Hjelmelandsdalen, topptur, langrenn, Telemark, bål, pølse, hopp, pinnebrød og alt som høyrer påske til. Karina og Ole kom frå Bergen. Vi feira tante Olaug sin 75-årsdag ein av dagane, med kake og mykje god mat.

Frå nyttår har det gått slag i slag for oss nyinnflytte på Møvik, Sotra.

Bryllaup i januar (Katrine og Alf Henning) etter tur frå Thailand 2012/13, jobb i Kragerø, besøk til Førde, frå Førde, i Bergen (Stad-gjengen), NM-jobbing x 2 helgar, hurtigrutetur til Molde med feiring av to bursdagar. (Martin og ego)
Fyrste helga etter påske kom NRK-damene på helgavisitt. Det er kjekt med alle som har lyst å kome på besøk og sjå kor fint vi bur. Janne har kome ei helg, Olav to gongar, Elin/Annka/Randi ei helg og så borna då, sjølvsagt. Rett etter nyttår var dei alle heime og åt pinnekjøt (som vi også gjorde palmesøndag).
Vi har også vore invitert i eit par 50-års feiringar i Førde. (Oddvar/Ida og Hildur/John Olav) Frode har representert familien.

Simon har hatt framsyning. Han og Ingelin kom vidare frå Austevoll til fylkesfinalen i UKM. I Oseanea Kulturhus høyrde vi dei i ein nydeleg duett. Marte og Vebjørn har vore ein tur til New York, Karina og Ole har flytta til Bergen, Begge to, eller alle fire har kjøpt seg kvar si leilighet.
Simon har tatt lappen på sykkel denne våren, han øvelseskøyrer så mykje og ofte han kan og får lov. Tidleg i vinter har vi vore på ski både på Totland, Gullbotn, Kvamskogen og Voss (Simon og Frode)
Kva blir det neste?

EM i Oslo står for tur i Oslo (1. - 5.mai), eit par konfirmasjonar, i Svelvik og Molde og familiesamling.
I juni er vi invitert til Stad i 50-årsfeiring til Ragnhild. Hurra! Vi har booka oss inn.
Det som står på prioriteringslista no; strikking, boble, sjå film, lese, henge opp bilde. Elles: Få selt badstua, rydde klea, fikse bunaden, silikon på speil, lister, male huset, planere ute.
Men fyrst middagsbesøk i Naustdal på veg heim frå påskeferie i Nordfjord.

Julehelsing 2012

«Det er alltid nyttig å vite hvor slekt og venner er, enten du trenger dem eller ikke». Sitatet er henta frå Petter Sprett (i Ole Brumm-sitater)

Hei kjære alle i familien min. De trur kanskje eg er blitt litt rar i toppen. Det er jul , eg siterer Petter Sprett og vi har planar om solferie. Mange pyntar til advent med lilla lys og julestjerne og ventar på det vesle barnet i krybba. I år blir det ikkje slik for oss.

Dvs. vi har tent lys og pynta med stjerne i vindauget. Men noko anna juleførebuing er det ikkje her i huset. Sjølvsagt har vi ete pepperkaker, drukke gløgg og kjøpt tørka fiken, men med to i huset til vanleg er det ikkje mykje vi klarer å fortære. Dessutan veit vi at julebodskapen er den same som alltid, uansett kvar vi er i verda.

Når vi no har flytta i nytt hus, har hovudfokuset vårt vore der. Vi er godt som i hus no, og det var kjekt å sjå igjen tinga våre. Vi har bore pappøskje, stolar, bord, bøker, (phuu, tungt), sekkar, lampar, kjøkkenutstyr, montert skap, sengar, sofa og kvitevarer til den store gullmedalje.

Ja, vi eig mykje. Og vi er fornøgde. Når vi i tillegg har hatt strålande ver dei siste vekene, god utsikt og sola har kika inn glaset midtvinters, er det ei ny oppleving for meg.

 

De er hjerteleg velkommen på besøk!

Torsdag morgon reiser vi til Thailand for å få litt sol og varme på kroppen, slappe av, feire oss sjølve (25-års bryllausdag i juni-12) og vere med den gode vennefamilien vår, Høstaker. Til saman blir vi 13 stykke. Vi gler oss! Øyvind fyller 50 år 2. juledag. Han har fått reise til Canada i gåve (skiferie), og reiser direkte vidare dit. Mellomlandar berre i Oslo.

I dag har eg tatt meg fri frå jobb for å få orden på alt som skal gjerast før vi reiser. Litt logistikk-utfordring med bryllaup i Oslo 5. januar når vi kjem heim. Det blir nok ikkje bunad med på lasset denne gongen. Det er Katrine og Alf Henning som gifter seg.

Sidan eg kom frå EM drill i Frankrike i oktober, har eg slite med noko hjertetrøbbel. Eg trudde fyrst det var stress, men fann ikkje roen sjølv om eg let vere å stresse. No har eg vore til EKG tre gongar og har fått time for ein lengre kontroll av hjerterytmen. Eg blir sjølvsagt litt uroleg over slike signal, og tenker at eg faktisk ikkje er ungdom lenger - he-he. Håpar ferie og fri kan gjere underverk.

Dette vart mykje om meg. Litt om mine andre: Karina jobbar i Sola kommune, mykje med oppfølging av barn. Ho har timar på treningssenter i Stavanger og har funne kjærligheten med Ole. Marte trivst godt som idrett-bachelorstudent på Høgskulen i Bergen. Ho og Vebjørn søkjer saman om lån til leilighet i Bergen. Simon har gjort unna fyrste halvår musikk på Kongshaug Musikkgymnas. Han likar seg godt og digga å få køyre bil på 16-årsdagen sin. Rett på vegen, stolt kar og far. Jadda! Og mora og, sjølvsagt. Frode er godt igang som rådgjevar i Askøy kommune, i skulesektoren. Han jobbar, trivst godt og får stor tillit i kollegiet.

Då gjenstår det å seie GOD JUL til alle! Håpar de får det strålande og nyt fridagar saman!

Hugs: Det er mange der ute i verda som er glad i nettopp deg, for den du er!

Klemmar får Olga

Synfaring

15. november gjekk eg trappene i nyehuset for fyrste gong. Ei litt artig og spesiell oppleving.

Det vart liksom eit litt skikkelegare hus og i tillegg var trappa veldig fin i rommet. Det synst i alle fall eg. Trappa i kvit, stål og eigetrinn kosta litt ekstra, men håpar den er verdt det.

Frode er vekkreist på kurs. Eg har fått full tillit, og tar meg av synfaringa... Det var litt ulike ting å setje fingeren på når vi tok runda med byggmeisteren. Men det meste var småting, heldigvis. No gjenstår å innstallere kvitevarene på kjøkkenet, vifta og platetoppen.

Vi har fått litt pepper for å ha låst oss inn tidlegare, så no har dei gøymt nøkkelen på ein "tryggare" plass. Vi må berre gjere ein avtale, så både kjøkken og vaskerommet kan bli ferdig til innflytting.

Håpet er å få flytte inn til 1. desember.

Møvik 10.11.12

To hus tett i tett. Vårt er det framste, med stor veranda. 

 

Ein grå dag på Møvik. Laurdag 10.11.12

Huset er litt meir ferdig. Synfaring torsdag 15.november 2012.

 

Skryt

I dag må eg jammen skryte litt av både røyrleggarbransjen og forsikringsselskapet Gjensidige.

Begge har vore svært samarbeidsvillege og får karakteren 10 for service-innstilling og gjennomføringsevne.

I går kom ein telefon om at det lek i 1. etg. (Under vår leilighet) Uff, ikkje bra, tenkjer eg og ber ei stille bøn om at det ikkje må vere alvorleg. Eigaren under har bede leigetakarane legge ut nøkkel. Eg ringer røyrleggarfirmaet tidleg og lurer på om dei kan kome. Jau, han sender eit par arbeidskarar med ein gong. Forsikringsselskapet har også folk ute og vedkomande kjem på huset i løpet av svært kort tid.

Ingenting skal stoppe dei frå å gjere jobben som dei er sett til. Dei fann raskt lekasjen og gjorde seg ferdig på ein dag. Det kallar eg service og kjapt levert.

Her fann dei feilen - eit sprukke røyr.
(Denne artikkelen skulle ha vore publisert i vår. Låg upublisert, merkeleg nok)

Snart innflytting

Huset i Austegardsvegen nermar seg ferdigstilling. Neste veke skal vi på befaring.

 Vi gler oss! Vi har låst oss inn på ettermiddag/kveldstid opptil fleire gongar. Det mest spennande no er trappa inne. Så langt har vi klatra i stige for å kikke på veggar, løysingar, straum og utsikt.
Kjøkkenet ser også bra ut. Var veldig spent på om det vart fint, etter alle vurderingar, omteikningar, fram og tilbake.

Onsdag køyrde vi til IKEA for å handle kvitevarer. (Sparte ganske mange tusen på å trekke dei ut av kjøkkenet, men så får vi ein jobb med å få det på plass).

På topp-verandane har vi investert boblebad! Simon skulle på Elkjøp for å sjå på lydutstyr, då vi gjekk ut frå kjøpesenteret var vi eit boblebad rikare (eller fattigare). Det minner meg på den gongen Frode og eg skulle inn på daglegvaren på Laksevåg for å handle druer. Vi kom ut att med ein cd-spelar... (cd-en si glanstid)

Håpet er at boblebadet blir like mykje brukt som cd-spelaren. Dei som kjem på besøk, skal i alle fall få prøve, og sjå sola gå ned i havet! Her er litt av kjøkkenet før kvitevarene er på plass.

Utsikta er heller ikkje så mykje å klage på...

Ver velkommen helg

Det er fredag, midt i november og eg har fri!

Musikken står på fullt . Støvsugaren, støvfilla og vaskekluten er pakka vekk etter full runde i leiligheta. Ein fridag på jobb er bytta med ein arbeidsdag heime. Det gjorde godt!

No gir stearinlysa, blomster og frukt god steming i stova. Det er surt og kaldt ute, men inne er det godt å vere.

Snart er det middagslaging med pannekaker på menyen. Mats kjem på besøk for å vere med på Kongshaugfestivalen som Simon er med på.

Frode + Olga = sant

I dag har vi vore gift i 25 år - sølvbryllaupsdag.
Eg såg Frode sovande i senga i dag tidleg kl. 0430. Eg vekte han ikkje. Han var seint i seng. Avslutningar krev sin mann (talar som ikkje var skrivne) og bussen min til byn gjekk om tre kvarter.

Fuglane kvitrar. Det er sommar sjølv om sola ikkje skin, og det regnar ikkje.

Jobben er unnagjort og mange gratulerer. Det fine på ein dag som i dag er at mange bryr seg. Marte kom med blomster på kontoret og det gjekk ikkje upåakta hen. Eg vart skikkeleg rørt, men sat i telefonen, så eg måtte berre stålsette meg.

Og så fekk eg koseleg telefon frå Frode som gratulerte kjærasten sin. Det varmar. 

(Prøver å laste opp blomsten eg fekk, men det går ikkje - den er kanskje for stor - for den var nesten ein meter høg - måtte sette den på golvet. Skal prøve igjen ein annan gong - blomsten på bilde er berre erstatningsbilde)

Hussal

Huset er seld for tre millionarfemhundreogfemtitusen kroner, 300.000 over takst. 500 % prisstigning frå då vi kjøpte i 1993.

Ei mor med ein baby på tre veker kjøpte. Mannen er nordsjøarbeidar og var ikkje på visning. Dei kan gle seg. Vi har hatt eit fint liv på Flatene i Førde. No tek vi til på noko nytt. Litt trist for Marte, utfordrande for Simon, nye spennande oppgåver for Frode og Olga slepp å pendle lenger.

Livet er for kort til å ikkje prøve noko nytt, har Frode sagt til mange. Eg har prøvd, og trivst godt med min nye jobb. Håpet er at dei andre i familien også vil like sitt "nye" liv.

Det viktigaste er ikkje kvar vi bur, men kva vi gjer der vi er, kven vi er og korleis vi innrettar livet vårt. Familien er der kor vi vil vere saman. Dei neste åra blir det på Møvik i Fjell kommune på Sotra.

Vi får ikkje større plass, men der det er hjerterom...  Alle som vil er hjerteleg velkommen!









Og så langt er dei komne på det nye huset:

Vi vandrer med freidig mot

På tur til EM brass i Rotterdam. Ein snartur med fly Bergen – Amsterdam. Ein timestur med tog vidare. Men med tre store og tunge koffertar, kvar på over 30 kilo, vart vi litt varme og svette etterkvart! Innhald: ørten delar til NMF-standen som skal profilere EBBC 2013 i Oslo.

Det blir stort, flott, spektakulært – høyrer eg i gangane. Ja, det blir fint! Men fy, kor tungt!

Innsjekkinga gjekk greitt, litt ekstra å betale men pytt, kva gjer det når servicen er god? Verre var det å trille dei frå flyet, til toget. Vi gjekk på handikapp-vogn i håp om å kunne rulle dei inn i vogna, men akk... Skikkeleg togtrappetrinn, med så pass stor opning mellom perrong og trinn at med eit lite skeivt trakk, kunne vi bryte både bein og armar. Og med tre diiigre koffertar ventar vi sjølvsagt høfleg til alle hastige nederlendarar (og nokre frå Nordhordland sjølvsagt) var vel inne i vogna. Då var det berre ståplass igjen til oss….
På togstasjonen fann vi endeleg heisen som tok oss til rett nivå. Men for ein lang, skummel og mørk tunnel. Ingen andre folk. Heldigvis var vi to. Vi går og går. Trillar og trillar. Endeleg, friluft. Ser etter taxi. Men berre syklar å sjå. Vi spør oss fram – konsertsalen, de Doelen, på andre sida av jernbana??? Tre minutt å gå?  OK, vi sparer pengar og går, i ein meir sivilisert undergang denne gongen. Og vi går, og går. Avstanden er nok ikkje så lang, men med dei tre alt nemnde tunge, digre, store koffertane og våre eigne sekkar, trillekoffert og fotobag, var det mange som såg rart på oss.

Det blir spennande å sjå standen i «levande live».

Gode vener og familie på besøk

Det er ikkje noko som er betre enn folk som tar ting slik det fell seg. Denne veka har vore innhaldsrik på mange frontar.

I helga har eg hatt to gode vener på besøk, Anne Berit og Heidi. Begge frå Østfold. Vi gjekk saman på Bjerkely Folkehøgskule. Besøket har vore planlagt lenge. Men så kom Simon si opptaksprøve på BPG same fredag som dei kom, og Frode fekk avtale om eit intervju til ein aktuell jobb + vi signerte huskontrakt og hadde møte med utbyggar. Alt skjedde fredag 13.04, nesten. (Frode var i intervju laurdag).
Og der det er hjerterom, er det husrom! Vi stabla oss saman og alle sov godt. Heidi seier i alle fall det, sjølv om rompa låg halvveges gjennom madrassa...
Gjestane tok Bergen med storm, (og veret tok nesten dei - hagla så dei måtte søke ly) handla og kosa seg i byn, medan vi andre gjorde alt det andre.
På kvelden bestemte damene seg for å ta middagen ute, medan gutane bestilte Thai-mat heim. Ei god fordeling med kun fire stolar rundt bordet.
Laurdag var det fint ver og både Bryggen, fisketorget, kunstutsal og kafear fekk besøk av oss tre. I tillegg møtte vi Knut som også gjekk på folkehøgskulen saman med oss. Kjekt å ha så begeistra damer på besøk. S. og F. reiste heim til bursdagsfest og sang i kyrkja (Tweensing).
Søndag hadde vi ein flott tur til Fløyen. Vi gjekk både opp og ned i flott sol, men kaldt ver.
I matvegen har eg servert både potetsuppe og kyllingsuppe. Vi har meska oss godt, vaffel med sylte, nybaka rundstykke, focaccia, og 3 kg med godis frå Sverige er ikkje kvardagskost... Det er ikkje mykje igjen. Eg trøstar meg med at både Simon og Marte tok med seg ein liten skjerv kvar på sine plassar.
Men før denne helga, ringde tante Olaug tysdag og sa ho ville kome til Bergen for ein liten visitt. Ho hadde vunne billett tur-retur på ekspressbåten. Velkommen sa eg. Og både Susanne, Marte og Vebjørn kom innom for kvelds og middag.
Eg er heldig. Takk for besøket alle!

Støv på hjerna

Det er søndag ettermiddag og støvsugaren går for fullt. Det er godt å få unna støvet både på sofa, på teppet, lister og i krikar og krokar elles. For jammen var det støvete.

Eg såg det laurdag og prøvde å ta det verste på stoveteppet, men eg fekk det liksom ikkje reint... I dag oppdaga eg kvifor - posen i sugaren var stappfull!!! Heldigvis hadde eg ein ny og kunne sveipe over leiligheta med ei skikkeleg  kvalitetsreingjering.

Eg har slett ikkje støv på hjerna, men eg trudde ikkje det kunne bli så mykje støv på så kort tid. Men så har eg hatt mange på besøk innom dørene her sidan onsdag. Heile ni personar har opphalde seg her, nokon kortare tid enn andre sjølvsagt.

Eli 80 år

Vi planlegg 80-årsfeiring for mamma.

Vi leitar etter gamle bilde, planlegg tale, lagar power point til sangane, har jam-session i stova og så googlar eg jubilanten, og sjå kva som dukka opp:
http://www.nrk.no/nyheter/distrikt/nrk_sogn_og_fjordane/program_nrk_sogn_og_fjordane/1.74188
Det er ei stund sidan (sida der radioprogrammet låg, er vekke), men historia høyrer mor til.

Mamma vart døv, nesten over natta, for 13 år sidan. Ho har vore til tallause undersøkingar og er stadig til kontroll. Ho har fått inplantat på eitt øyre, men skjelnar ikkje ord, dessverre. Ingen forstår heilt kva som har skjedd. Men ho har levd med funksjonshemminga. Takka vere hennar alltid gode humør, har ho takla det på sitt vis.

13. april fyller ho 80 år. Så godt som alle kjem for å feire henne (familie, vel og merke). Kakene er i formene, sengene er oppredd og huset vaska. Mamma har alltid sagt - "om eg får leve, så", når vi snakkar om å feire, eller invitere eller gjere noko vi vil ha henne med på.

Onsdag hyller vi 80-års-jubilanten Eli. GRATULERER KJÆRE MAMMA!

Nytt hus og nye utfordringar

Vi har kjøpt oss hus! Innflyttingsklart til jul i år. Juhu!!!

Og slik ser det ut;

Tirsdag ringde Frode og bad meg sjå på denne tomannsbustaden. Eg synst den var fin, umiddelbart. Gjorde avtale med meklar onsdag ettermiddag. Ringde Berit og spurde om ho ville bli med. Torsdag kveld skreiv vi under kontrakta. Fredag fekk vi stadfesting på at huset er vårt.
Dermed kan vi flytte inn til jul.

Huset ligg på Møvik i Fjell kommune. Det er solrikt og har havutsikt. Vi kan sitte på terassen og sjå sola gå ned i havet. Det er sansylegvis vindfullt, men då får vi lage oss nokre leveggar så vi kan kose oss i solveggen når vi har lyst til det. Både eg og Frode har ein god følelse for at dette er det rette for oss.

Like nedom er det tilgang til båthamna, i nord er det flott turterreng - og til byn tar det 35 minuttar.

Dermed gjer vi klart til sal av huset på Flatene. Det er mange fordelar her. Eg trur det er mange som vil bu her. Vi har i alle fall likt oss her. Så får vi ta jobben med å sortere ut kva som er viktig og uviktig, kva vi skal ta med oss og kva vi skal selje. Kanskje noko går an å kaste også...

For huset vi har kjøpt er ikkje så stort. Men der det er hjerterom er det husrom. Alle er hjerteleg velkommen på besøk!

Om du vil sjå meir av framsida, innsida og utsikta, kan du klikke deg vidare til denne lenka: http://www.finn.no/finn/realestate/newbuildings/object?finnkode=33966947

Blomsterhav

Eg trur aldri eg har sett så mange snøklokke og krokusar i ein så liten hage før.

Vanvitig vakkert!

Det fløymde over av blomster. Og huset såg heilt forlatt ut!
På tur ut på ei halvøy frå Holmefjord i Fusa, måtte eg stoppe og ta bilde av dette synet.

Fantastisk!

Det er vår!

Sonderer terrenget

For tida er vi i tenkeboksen. Kvar skal vi bu, kor er vi neste år, og kva jobb skal Frode søke på?

Utsikta er det ingenting å klage på...

Mange spørsmål og få svar, enno...

Simon har kome inn på Kongshaug musikkgymnas. Det synst han er kjekt. Men han har også eit par søknader inne, både på Bergen Private Gymnas og på Langhaugen på Landås, begge på musikk/dans/drama. Så får vi ta tida til hjelp og sjå kvar vi endar opp til slutt.

Men det som er sikkert er at vi gjer bergensarar av oss alle tre. Eg har vore her ei stund. Men til sommaren sel vi huset i Førde og finn oss ein annan stad å bu.

Eg trivst midt i byn og eg håpar Frode likar seg her også, saman med meg.

I dag var vi på synfaring på ei tomt i Holmefjord i Fusa. Ingen av oss har vore der før. Kanskje blir det ny hytte/fritidshus på oss, ein timestid frå byen.